Odsiarczanie biogazu chemiczne

  • Odsiarczanie biogazu w zbiorniku fermentacyjnym

Obok metod biologicznych w technikach odsiarczania biogazu zastosowanie znajdują również metody chemiczne. Polegają one do podawaniu, najczęściej razem z substratami, substancji, które wiążą się chemicznie z siarką i ograniczają powstawanie siarkowodoru. W tym celu zastosowanie znajdują m.in. sole żelaza (np. chlorek żelaza III, chlorek żelaza II) i wodorotlenek żelaza.

Zaletą tego rozwiązania jest brak konieczności stosowania dodatkowych zewnętrznych elementów instalacji. Ponadto, podobnie jak w przypadku zewnętrznego oczyszczania biologicznego, nie występuje zagrożenie utlenienia metanu w zbiorniku fermentacyjnym oraz minimalizowane jest zagrożenie silnej korozji elementów konstrukcyjnych. Bardzo często wewnętrzne odsiarczanie chemiczne stosowane jest równolegle z biologicznym odsiarczaniem wewnątrz fermentora.

Dodatkowo siarczek żelaza, powstający w wyniku reakcji chemicznych, przy zastosowaniu pulpy pofermentacyjnej w celach nawozowych może zwiększyć stężenie żelaza w glebie. Wadą omawianego systemu jest natomiast podwyższenie kosztów związanych z ciągłym stosowaniem środków chemicznych.

  • Odsiarczanie biogazu poza zbiornikiem fermentacyjnym

Ostatnim sposobem oczyszczenia biogazu z siarkowodoru jest wykorzystanie zewnętrznych metod chemicznych. Technologie te wykorzystują najczęściej ług sodowy lub wodorotlenek sodu i pozwalają na odsiarczenie biogazu do poziomu powyżej 95%. Innymi powszechnie stosowanymi złożami adsorpcyjnymi są ruda darniowa, ruda żelazowa oraz węgiel aktywowany. Obecnie inwestorzy coraz chętniej poszukują materiałów odnawialnych, pozwalających na regenerację i ponowne wykorzystanie w instalacji. Systemy stosowane w chemicznym oczyszczaniu zewnętrznym pozwalają na przepływ gazu w zakresie od 10 do nawet 1200 m3/h. Wadą tego rodzaju oczyszczania jest wysoki koszt budowy i utrzymania całego systemu (co wynika z konieczności przeprowadzania dodatkowych konserwacji układu).

Podsumowanie

Wybór odpowiedniego systemu oczyszczania biogazu z siarkowodoru jest jednym z kluczowych zadań na etapie projektowania instalacji biogazowej. Nieodpowiednie przygotowanie gazu przed podaniem go spalaniu może skutkować utratą gwarancji producenta kogeneratora, a w najgorszym przypadku nawet jego awarią. Należy jednak pamiętać, że dobór właściwej metody odsiarczania zależy od substratów wykorzystywanych w procesie fermentacji.

Odsiarczanie biogazu Kozlowski232-2

W przypadku wysokiej zawartości H2S w biogazie najbardziej uzasadnione ekonomiczne są metody mikrobiologiczne, natomiast w średnich i mały zakresach najkorzystniejsze jest zastosowanie metod chemicznych, które dodatkowo są znacznie mniej wrażliwe na zmienność składu czy przepływu gazu oraz nie generują odcieków procesowych. W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie wielostopniowych i mieszanych systemów oczyszczania (kombinacji metod chemicznych i mikrobiologicznych), które pozwalają na niemal całkowitą redukcję H2S w gazie podawanym do silnika kogeneracyjnego.

Kamil Kozłowski

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij