Instalując gazowy kocioł kondensacyjny, należy pamiętać o odpowiednio szczelnym, łączonym na uszczelki i odpornym na kondensat systemie powietrzno-spalinowym.

W kotłach kondensacyjnych spaliny „wypychane” są z kotła przez wentylator, a nie „wysysane” na zasadzie naturalnego ciągu kominowego, tak jak ma to miejsce w kotłach z otwartą komorą spalania.

Zgodnie z rozporządzeniami do dyrektywy dotyczącej ekoprojektu – od 25 września 2015 roku do sprzedaży na obszarze UE wolno wprowadzać tylko urządzenia grzewcze oparte na technice kondensacyjnej.

Czym jest technika kondensacyjna?

Technika kondensacyjna polega na wykorzystywaniu ciepła spalin, a właściwie ciepła zawartego w parze wodnej zawartej w spalinach do wstępnego podgrzewania wody w cyrkulacji kotła. Woda z obiegu centralnego ogrzewania, wracając do kotła, trafia najpierw do drugiej części wymiennika. W nim schłodzona poniżej punktu rosy para wodna oddaje ciepło, a sama zmienia stan skupienia – z gazu na ciecz.

Efektem ubocznym procesu jest skroplona para wodna (woda o kwaśnym odczynie) – kondensat, który odprowadza się do kanalizacji. Ilość powstającego kondensatu zależy od mocy i warunków pracy kotła. Przykładowo w wypadku gazowego kotła o najczęściej spotykanej mocy znamionowej 18- 21 kW może w ciągu doby być wytworzone nawet kilkanaście litrów kondensatu. Przy odprowadzaniu kondensatu do kanalizacji, wskazana jest jego neutralizacja do wartości minimum pH 6,5. Do tego celu można wykorzystać np. neutralizator o właściwej przepustowości podłączony do odprowadzenia skroplin.

Instalując gazowy kocioł kondensacyjny, należy pamiętać o odpowiednim szczelnym, łączonym na uszczelki i odpornym na kondensat systemie powietrzno-spalinowym. W kotłach kondensacyjnych spaliny „wypychane” są z kotła przez wentylator, a nie „wysysane” na zasadzie naturalnego ciągu kominowego tak, jak ma to miejsce w kotłach z otwartą komorą spalania.

Sposoby na spaliny

Można to wykonać na dwa sposoby.

Sposób nr 1

Pierwszy sposób to zastosowanie systemu koncentrycznego, tzw. „rura w rurze”. Do istniejącego szybu kominowego lub wkładu kominowego wprowadzamy nowy system koncentryczny, w którym jedna rura służy do zasysania powietrza potrzebnego do procesu spalania w kotle z zewnątrz, natomiast druga służy do odprowadzania spalin na zewnątrz.

Sposób nr 2

Drugim sposobem jest zastosowanie systemu tzw. typu „S” lub tzw. systemu niezależnego. Dzięki temu rozwiązaniu możemy wykorzystać istniejący szyb kominowy lub wkład kominowy, instalując w jego wnętrzu jedynie rurę spalinową. Zasysanie powietrza potrzebnego do procesu spalania będzie realizowane z przestrzeni miedzy kominowej, natomiast spaliny zostaną odprowadzone zainstalowaną wewnątrz szybu rurą spalinową.

W przypadku wybrania tego rozwiązania należy pamiętać o dokładnym wcześniejszym wyczyszczeniu szybu kominowego, ponieważ zalegający w nim brud zanieczyści wentylator kotła, co może doprowadzić do jego uszkodzenia. Inna odmiana tego sposobu pobierania powietrza i odprowadzania spalin jest zastosowanie oddzielnych rur. W tym przypadku osobnym przewodem wyrzucane są spaliny, a osobnym zasysane jest powietrze.

Na co się zdecydować?

Bardziej efektywne w użyciu jest rozwiązanie ze wspólnym przewodem powietrzno-spalinowym, tzw. rura w rurze. W tym rozwiązaniu spaliny opuszczające kocioł podgrzewają wstępnie napływające do niego chłodne powietrze. Dzięki temu zmniejsza się różnica temperatur potrzebna do podgrzania napływającego powietrza, co powoduje podniesienie sprawności kotła przez zmniejszenie zapotrzebowania na ciepło pozyskiwane z paliwa.

Jeżeli ze względów technicznych nie ma możliwości poprowadzenia przewodów powietrzno-spalinowych w systemie współosiowym, wtedy zasilanie kotła kondensacyjnego w powietrze i odprowadzenie spalin można zrealizować w tzw. systemie niezależnym. Oprócz rozwiązania problemu technicznego takie rozwiązanie ma też zaletę, że w wybranych przypadkach mogą ulec zmniejszeniu koszty inwestycyjne dzięki braku konieczności prowadzenia dwóch przewodów rurowych ponad dach. W takim rozwiązaniu ponad dach można wyprowadzić tylko jeden przewód służący do odprowadzenia spalin, natomiast powietrze potrzebne do procesu spalania może być pobierane z zewnątrz krótszym przewodem wypuszczonym np. przez ścianę zewnętrzną budynku.

Należy także dodać, że podczas instalacji, ważne jest, aby spadek przewodu powietrzno-spalinowego lub – jak w przypadku sytemu niezależnego – przewodu spalinowego, był skierowany w kierunku kotła tak, aby kondensat mógł spływać do zbiornika i dalej do kanalizacji.

Prenumerata Magazynu Instalatora

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Ta strona korzysta z ciasteczek (cookies) Więcej informacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są włączone na "zezwalaj na pliki cookie", aby umożliwić najlepszy z możliwych sposób przeglądania. Jeśli w dalszym ciągu chcesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję", a następnie użytkownik wyraża zgodę na to.

Zamknij